Άκου δασκαλάκο, ή δεν ντράπηκες όταν…

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» σου απεργούσε για έξι εβδομάδες και χρώσταγε στην τράπεζα το δάνειο. Εσύ το πλήρωνες κανονικά.

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» σου ρούφαγε χημικά κι έτρωγε ξύλο. Εσύ δεν πόναγες πουθενά.

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» σου έχανε την ακοή του από τις κρότου λάμψης και ζει τώρα με την αναπηρία παρέα. Εσύ άκουγες μια χαρά.

Δεν ντράπηκες, όταν σου είπαν ότι ο «συνάδελφός» σου θα πληρώνεται με 600 €. Εσύ έπαιρνες κανονικά τα 1.500.

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» σου γινόταν λάστιχο για να πηγαίνει σε 4 και 5 σχολεία για να πληρωθεί σε 5 και 6 μήνες με την ώρα. Εσύ χαιρόσουν τα 3ωρα.

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» σου παραιτήθηκε γιατί αρνήθηκε να υπηρετεί τους δυνάστες, γιατί αρνήθηκε να γίνει ο ηθικός αυτουργός του πνευματικού, ηθικού και βιολογικού ακρωτηριασμού των μαθητών του. Εσύ δεν είχες ηθικούς φραγμούς.

Δεν ντράπηκες, όταν ο «συνάδελφός» επέλεξε σαν ύστατο μέσο διαμαρτυρίας στο βιασμό μιας κοινωνίας να δώσει τέλος στη ζωή του. Εσύ ζεις.

ΖΕΙΣ;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s