Όταν ο Μαρξ ήταν παιδί ήθελε να γίνει ποιητής….

Ο Μαρξ υπήρξε ένας ανήσυχος, ορμητικός και θρασύς έφηβος με όραμα. Γράφει στα 1835- σε ηλικία 17 χρονών- σε θέμα που διάλεξε ο ίδιος -«Σκέψεις ενός νέου για την επιλογή επαγγέλματος»-για τις απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου:

«Όταν έχουμε επιλέξει ένα επάγγελμα που θα μας επιτρέπει να δουλεύουμε για το καλό των συνανθρώπων μας, τότε οι δυσκολίες δεν μπορούν να μας καταβάλουν, γιατί δεν θα είναι παρά θυσίες για το καλό όλων μας. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν αισθανόμαστε μια χαρά μίζερη, περιορισμένη και εγωϊστική. Η ευτυχία μας ανήκει σε εκατομμύρια ανθρώπους, οι πράξεις μας ζουν σιωπηλά, αλλά αιώνια, η στάχτη μας θα ποτιστεί από τα καυτά δάκρυα εκατομμυρίων ανθρώπων». Το όραμά του αυτό, το ακολούθησε σε όλη του την ζωή, προφανώς, γιατί ήταν ένα όραμα αυθεντικό…

Στα 1838 ο Μαρξ ξεκινάει να γράφει την πρώτη και τελευταία του τραγωδία που δεν την τελείωσε ποτέ… Ο Ουλάνεμ (αναγραμματισμός του «Μανουέλ», Εμμανουήλ, Χριστός, θεός) θεωρεί τον εαυτό του εργαλείο της καταστροφής, δικαστή που δικάζει και συγχρόνως εκτελεί, πεπεισμένος ότι κατέχει υπερφυσικές δυνάμεις που μπορούν να καταστρέψουν το σύμπαν… Ο χαρακτήρας είναι θυμωμένος (όπως όλοι οι χαρακτήρες που κατασκευάζει στα γραπτά του) και τόσο η βία όσο και η εκδικητικότητα που τον διακατέχει στρέφεται προς «τα έξω»….

Κατεστραμμένος! Κατεστραμένος!

Ο καιρός μου έχει ξεκάθαρα τελειώσει.

Το ρολόι έχει σταματήσει, το νανόσπιτο έχει γκρεμιστεί,

Σε λίγο θ’ αγκαλιάσω την αιωνιότητα στο στήθος μου

Και σύντομα θα ουρλιάξω γιγάντιες κατάρες στην ανθρωπότητα.

Χα! Η αιωνιότητα!

Αυτή είναι η αιώνια στενοχώρια μας,

Ένας απερίγραπτος και αμέτρητος θάνατος…

Και μεις να ΄μαστε σαν τα τυφλά, μηχανικά, ρολόγια,

Φτιαγμένοι σαν ανόητα ημερολόγια του Χρόνου και του Χώρου,

Χωρίς άλλο σκοπό πέρα απ’ το να υπάρχουμε για να καταστραφούμε,

Έτσι, για να υπάρχει κάτι για να καταστραφεί…

Και τώρα προβάλλει ένας άνθρωπος,

Δυο πόδια, μια καρδιά, που έχει την δύναμη να ξεστομίζει ζωντανές κατάρες.

Χα! Πρέπει να δέσω τον εαυτό μου

Στον τροχό της φωτιάς

Και να χορέψω με χαρά στον κύκλο της αιωνιότητας!…

Σ΄ ένα από τα ποιήματά του περιγράφει έναν βιολιστή (που είναι ο ίδιος), που η μουσική του έλκει και φέρνει σε ντελίριο τις δυνάμεις του σκότους. Και αυτός ο χαρακτήρας είναι θυμωμένος αλλά αυτή την φορά η βία στρέφεται προς τον ίδιο του τον εαυτό…

«Ω βιολιστή, γιατί παίζεις τόσο άγρια;

Γιατί το αγριεμένο βλέμμα των ματιών σου;

Γιατί το αίμα αναπηδά, τα κύματα ορθώνονται;

Γιατί σπάζεις σε κομμάτια το δοξάρι σου»;

«Παίζω για χάρη της θάλασσας που βροντά

Σπάζοντας πάνω στα τείχη των γκρεμών

Έτσι που να μου τυφλωθούν τα μάτια

Και η καρδιά να σπάσει….

…Πρέπει να παίζω βαριά

Πρέπει να παίζω ελαφριά

Μέχρι η καρδιά μου και το βιολί

Να εκραγούν».

Κάποτε ο Μαρξ –όταν τον ρώτησαν «ποιο ελάττωμα μισείς περισσότερο»- απάντησε: την δουλικότητα! Δεν είναι τυχαίο ότι στην διατριβή του αναφέρει τους παρακάτω στίχους από τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου:

«Με μια λέξη απεχθάνομαι όλους τους θεούς…

Καταλάβετέ το αυτό: δεν άλλαξα την οδυνηρή μου μοίρα,

Υπό κανέναν όρο, με την δουλική ταπεινότητα.

Το να είμαι δέσμιος σε αυτό τον βράχο,

Είναι προτιμότερο, δεν υπάρχει αμφιβολία,

Από το να είμαι έμπιστος αγγελιαφόρος του πατέρα Δία.»

Αργότερα ο Μαρξ άρχισε να «κάνει επιστήμη», και απ’ ότι είπαν όσοι τον γνώρισαν «ο Μαρξ αρνιόταν να γράψει οποιαδήποτε φράση αν δεν ήταν σε θέση να την αποδείξει με δέκα διαφορετικούς τρόπους» (Πωλ Λαφάργκ)… Παρόλα αυτά, συνήθιζε να λέει: «Το μόνο που ξέρω είναι πως δεν είμαι μαρξιστής»!

Advertisements

One thought on “Όταν ο Μαρξ ήταν παιδί ήθελε να γίνει ποιητής….

  1. Παράθεμα: ΕΝΑΣ ΜΑΡΞ ΜΕΤΡΑΕΙ Τ’ΑΣΤΡΑ « ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s