Για τον «χαζό» Λαό

Ε εσύ! Ναι σε σένα μιλάω.
Σε άκουσα τις προάλλες κάτι να λες.
Και όσο άκουγες τη φωνή σου θα σκεφτόσουν μάλλον : «Ωραία τα λέω.»
Κι όντως ακούγονταν τα λόγια σου ωραία.
Μόνο που τα πρόβαρες στον καθρέφτη σου.
Εμείς χαρήκαμε ακούγοντάς σε.
Μα όταν σου μιλήσαμε
εσύ μας έβρισες.
Εμείς είμαστε χαζοί. Κι άξιοι της μοίρας μας.
Έτσι λες.

Λες πώς δεν θέλουμε να περπατήσουμε.
Αναθεματίζεις και φωνάζεις «Τι τα χετε τα πόδια αφού δεν περπατάτε;»

Μα στ’αλήθεια έχουμε πόδια.
Μόνο αυτό όμως βλέπεις εσύ;
Βλέπεις τα πόδια, αλλά δε βλέπεις πως είναι δεμένα στο κρεβάτι;
Μάθε λοιπόν πως γίνεται
να χεις πόδια και να μη σηκώνεσαι ούτε και να περπατάς.
Δεν ήξερα πως μπορεί κανείς να σηκωθεί απ’το κρεβάτι κι έτσι δεν έμαθα να περπατάω.

Σε άκουσα μετά να αγορεύεις και να μιλάς για ωραίους κόσμους!

Και λεγες έτσι σταθερά «ο λαός δεν καταλαβαίνει»
Κοιτάχτηκα με τους διπλανούς μου.
Ρωτάω,  «για μας μιλάει;»
«Όχι, όχι για του άλλους»

Αλήθεια για ποιον μίλαγες; δεν έχω καταλάβει.
Για ποιο Λαό μιλάς;
Πρέπει να συναστραφείτε, λες, με το λαό και να μιλήσετε τη γλώσσα του

Σκέφτηκα πώς για κάποιον άλλο Λαό θα μιλάς
για κάποιον στον οποίον εσείς δεν ανήκετε.
Ή όχι;
Ποια γλώσσα μυστική μιλάει πια αυτός ο Λαός και δεν την καταλαβαίνεις;

Από την Τζένη Τσαμάκου

Advertisements

Δεν έχεις «ελληνική ψυχή»; Καλά να πάθεις.

Με αυτή τη δύναμη ψυχής που έχει ο Έλληνας, θα ξεπεράσει την οποιαδήποτε κρίση, έστω και αν υποφέρει τόσο πολύ

Δεν μας έφτανε το «όλοι μαζί τα φάγαμε»

Δεν μας έφτανε η κατασυκοφάντηση όλων των παραγωγικών τάξεων και των συνταξιούχων, πλην βεβαίως των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών

Δεν μας έφτανε η ενοχοποίηση και ποινικοποίηση της αντίδρασης, της διαφορετικής φωνής, της κινητοποίησης

Δεν μας έφτανε το αίσθημα αποτυχίας, αναξιοσύνης και αναξιοπρέπειας που βιώνει κάθε απολυμένος, άνεργος, ανασφάλιστος σε αυτή τη χώρα, ο οποίος δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά του και πολλές φορές οδηγείται στην αυτοκτονία

Δεν μας έφτανε το στίγμα του «εθνικού προδότη» για όποιον υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του ανθρώπου και αντιστέκεται σε ό,τι υπερασπίζεται μόνο την ελευθερία των λίγων και του κεφαλαίου

Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το έλλειμμα «ελληνικής ψυχής».Της ψυχής που, ακριβώς επειδή είναι ελληνική, καταφέρνει να υπερκεράσει κάθε δυσκολία. Της ψυχής που, ενώ ματώνει, επουλώνει τις πληγές και «ξανά προς τη δόξα τραβά».

Έχεις «ελληνική ψυχή»; Δεν αναρωτιέσαι, δεν αμφισβητείς, δεν διεκδικείς. Σφίγγεις τα δόντια, κάνεις υπομονή, έχεις εμπιστοσύνη στους 300 εκλεκτούς σου, δουλεύεις απλήρωτος αδιαμαρτύρητα, υπακούς τυφλά, προσεύχεσαι, τρως στα συσσίτια, πληρώνεις τα χαράτσια, παρακολουθείς με ευλάβεια τις ειδήσεις των 8.00, δέχεσαι με ευγνωμοσύνη τις φιλανθρωπίες του ΣΚΑΙ και το πετσόκομμα του μισθού σου, θυσιάζεις ακόμα και το σπίτι σου για να σωθεί η πατρίδα.

Δεν έχεις αρκετή «ελληνική ψυχή»; Είσαι ανθέλληνας, προδότης, απεργός, συνδικαλιστής, εξτρεμιστής. Στην καλύτερη περίπτωση, απλώς δειλός ή και τεμπέλης. Υποθάλπεις την πολιτική ανωμαλία. Μπλοκάρεις την ανάπτυξη. Διαμαρτύρεσαι και γκρινιάζεις διαρκώς και με το παραμικρό. Κακομαθημένος. Άπιστος και μισαλλόδοξος. Αχάριστος και άπιστος. Οπισθοδρομικός κι αγκυλωμένος. Σε τελική ανάλυση εσύ φταις για την κατάντια σου αλλά και για τα δεινά της πατρίδας. Ανάξιος να λέγεσαι Έλληνας. Καλά να πάθεις.